تبلیغات
اخبار جهان اسلام - چرا «تکبر» باعث سقوط انسان می شود
اخبار جهان اسلام
برای سلامتی آقا امام زمان صلوات


مرتبه
تاریخ : شنبه 18 خرداد 1392
در نهج البلاغه از امیر المومنین علیه السلام به هنگام نكوهش كبر و خود برتربینی چنین می خوانیم: شیطان از درگاه الهی رانده شده و او كسی بود كه شش هزار سال خدا را عبادت و پرستش نموده بود و البته معلوم نیست از سالهای دنیا یا از سال های آخرت بوده و این انحطاط به خاطر یك لحظه تكبر در برابر دستور خدا بود... «کبر» از بدترین رذیله های اخلاقی است و فرد متکبر بدون شک سقوط می کند، همانطور که تکبر ابلیس را با شش هزار سال عبادت به ورطه نابودی کشاند و از درگاه خدا دور کرد.
 
به گزارش  مهر، یكی از چهره های زشت و منفور اخلاقی كه انسان را به هلاكت می رساند تكبر است، که از گناهان بزرگ شمرده می شود و قرآن مجید بر آن وعده عذاب داده است. سرچشمه اصلی كفر و انحراف و گناه بیش از همه كبر و غرور و عدم تسلیم در برابر حق است. هر كبری عامل سقوط انسان است، خواه تكبر در مقابل خداوند یا پیغمبر و امام، یا مردم. نمونه آن را خداوند در قرآن مجید در سوره ص، آیات 71تا 74 بیان فرموده است؛و  به خاطر بیاور هنگامی كه پروردگارت به فرشتگان گفت: من آفریینده بشری از گل هستم كه او را نظام بخشیده و از روح خود در آن دمیدم، پس برای او سجده كنید. سپس همه فرشتگان سجده كردند، مگر ابلیس، كه برتری جست و تكبر ورزید و در زمره كافران قرار گرفت.
 
همچنین، علل سرپیچی ابلیس از سجده كردن بر آدم را ذكر كرده و در سوره ص آیه 75 می فرماید: گفت ای ابلیس! چه چیز مانع شد تو را از سجده كردن بر مخلوقی كه با قدرت خویش او را آفریدم؟ آیا تكبر ورزیدی یا احساس برتری نمودی و خود را بالاتر دانستی از این كه فرمان سجود به تو داده شده. پس ابلیس در جواب (سوره ص آیه 76) گفت: من از او بهترم، مرا از آتش آفریده ای و او را از گل.
 
در اینجا باید گفت كه چگونه شیطان آتش و گل را با هم مقایسه كرد كه این قیاس نابجا بالاترین گناه در اوامر الهی است و نشانگر آن است كه ابلیس اولین كسی بود كه این گناه عظیم را مرتكب شده و نتوانست نورانیت و روحانیت آدم را با نورانیت آتش درست تشخیص دهد و تفاوت آن دو را دریابد. از این آیات به خوبی روشن می شود كه تمام بدبختی شیطان مولود تكبر او بود. این برتربینی او، كه خود را درمقامی بیش از آنچه شایسته آن بود قرار داد، سبب شد كه نه تنها بر آدم سجده نكند، بلكه علم و حكمت خدا را انكار نماید و به فرمان او خرده گیرد و سرانجام تمام مقام و حیثیت خود را از دست بدهد و به جای بزرگی، پستی و ذلت را برای خویش بخرد؛ یعنی نه تنها به هدف نرسید، بلكه درست در جهت عكس آن قرار گرفت.
 
در نهج البلاغه از امیر المومنین علیه السلام به هنگام نكوهش كبر و خود برتربینی چنین می خوانیم: شیطان از درگاه الهی رانده شده و او كسی بود كه شش هزار سال خدا را عبادت و پرستش نموده بود و البته معلوم نیست از سالهای دنیا یا از سال های آخرت بوده و این انحطاط به خاطر یك لحظه تكبر در برابر دستور خدا بود.
 
این پند و عبرت برای ما عبادت كنندگان است، كه به آنچه خداوند با ابلیس رفتار كرد، در آن هنگام كه اعمال و عبادت طولانی و كوشش و تلاش های او را كه شش هزار سال بندگی خدا كرده بود و به خاطر لحظه های تكبر ورزیدن برباد داد، پیش نیاید. یك نمازگزار چندین سال نماز بخواند و در جامعه به عنوان نمازگزار مطرح باشد، به خاطر تكبر كه سرچشمه گناه و معصیت پروردگار است، دست از نماز بر دارد.
 
یكی از راههایی كه می توان با كبر مبارزه كرد و آن را از بین برد و تواضع را به جای آن جایگزین كرد، نماز است. به همین خاطر هم تو صیه به زیاد نمازخواندن شده است، زیرا در نماز اسراری است كه آن را به عنوان ستودن دین مطرح ساخته است.
 
خداوند در عبادت اسراری قرار داده كه همه آنها از روی حكمت است. اگر انسان پرده حجاب را كنار بزند، اسرار عبات را می بیند. به عنوان نمونه در حج دستور داده شد كه سر تراشیده شود تا انسان را از غرور و تكبر پاك گرداند، یا وضو بگیرد برای آن كه پاك شود، یا تیمم كند، برای این كه از غرور و منیت و انانیت پاك شود، یا در نماز می گوید ركوع كن تا به نهایت خضوع برسی،یا به سجده برو و پیشانی خو را به زمین بگذار،و بهترین فرصت درحالات نماز همان سجده است. كه امام صادق علیه السلام فرمود:انسان هر چه به خاك نزدیك می شود به خدا نزدیك تر می شود.
 
پس نماز یكی از اسرارش كبر زدایی می باشد. هیچ دشمنی بدتر از دشمن درونی نیست، هیچ آلودگی بدتر از پلیدی نفس نیست و هیچ صفت رذیله اخلاقی بدتر از تكبر نیست. لذا تمام این عبادتها برای این است كه انسان از راههای مختلف از غرور و منیت و خودخواهی رهایی یابد.همه دستورات دین برای تطهیر است، انسان نماز می خواند برای آن كه از كبر و خود پسندی پاك شود.
 
نماز خودبینی و تكبر را در هم می شكند و درس تواضع در برابر خدا می آموزد، زیرا انسان در هر شبانه روز در هفده ركعت نماز واجب 34 بار پیشانی بر خاك و زمین می نهد و به سجده می افتد كه سمبل نهایت تواضع است و در سجده خودش را همچون پر كاهی در میان اقیانوسی بزرگ می نگرد، بلكه صفری در برابروجود بی نهایت خدا می بیند و به این ترتیب خود را بنده كوچك و ناچیز خدا دانسته و هر گونه خود خواهی و غرور را از خود دور می سازد.
منبع:الف



برچسب ها: تکبر، باعث، سقوط، انسان، نهج البلاغه، خودبرتر، بینی،
ارسال توسط مهدی علیزاده
« كسب درآمد از فروتل »
دوستانتان را به یك شغل پردرآمد و آسان دعوت كنید : « جزئیات »
Email:
آرشیو مطالب
نظر سنجی
آیا شما اعتقادی به سحروجادو دارید؟



صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی

قالب وبلاگ